Mijn naam is Marina Wiersma ben geboren in de Ooststraat 40

In mijn gedachte een groot huis met zolder ,een huis

waar altijd wel iets bijzonders gebeurde .

Daar zorgde mijn Vader wel voor .

Marinus Wiersma was zijn naam was, omdat mijn vader

niet meer leeft jammer genoeg .

Zo hadden we eenden en konijnen op zolder zonder toestemming

van huiseigenaar de gemeente.

Het was zwaar verboden dieren in huis

Want in die tijd rond 1955 kwamen ze dat nog controleren .

En wat heel belangrijk was is dat alles keurig schoon moest zijn.

Daar kon je spelen op de grote zolder en onder een zeil daar zaten de konijnen .

Donald duck het eendje liep rond

Het was een klein zoldervoorkamertje daar sliepen we met ons vieren.

Mijn moeder was toen al modern maakte dekbedden met stro die venijnig

kon prikken

Er stonden blikken met kaneel uit Indonesië gevallen van schepen.

Bij ons thuis was het altijd gezellig druk want iedereen liep in en uit en

als jong kind zie je alles veel zonniger dan het was.

En het was vaak feest, er hoefde nog niet eens een rede voor te zijn.

Vreemd volk kwam over de vloer.

Zelfs de huisarts wandelde binnen voor een kopje thee .

Dokter Breemer was een geval apart ging vaak zomaar naar zijn patiënten

Hij woonde in de Stevinstraat in een groot huis met een tuintje voor en een

grote achter.

Een mooie voordeur en er naast een trapje dat naar het souterrain liep.

Als kind kwamen we er vaak, om er pinda's te eten in de mooie tuin met

de serene stilte die er bij ons thuis niet was.

De mooie rozen en het groene gras.

Weet nu dat daar in de o zo rustige tuin voor het eerst de geur van kamperfoelie

rook in de late middag bijna tegen de avond .

Wij kwamen dan van de koepel achter de Scheveningseweg.

De vrouw van de dokter was ziek lag boven in een klein kamertje achter.

Ik ben wel eens stiekem naar haar toe gegaan, en had hele gesprekken met haar .

Heb wel eens gedacht hoe het eigenlijk mogelijk

dat deze dokter wel de tijd had voor zijn patiënten 1955 dat waren grote gezinnen

hij wist van iedereen de naam .

De dokter van vandaag die kent je niet eens ,niet opkijken van zijn scherm wordt er

gevraagd wat denk u dat u heeft .

Vaak weet ik het niet en hoopte dan op zijn hulp.

Ik zag hem gisteren fietsen en tegelijk denken waar ken ik haar van .

Nee we hebben geboft met onze dokter , pinda’s eten kan je wel vergeten …

                        Word vervolgt